" ΤΥΦΩΝΑΣ ", 2026

Υλικά - Τεχνική:

Κονδυλισμος σε χαρτί A3.

Stippling on paper A3. Sakura Pigma micron Fineliners 005, 3, 12

Περιγραφή:

"Μη φοβάστε την καταιγίδα.

Μερικές φορές έρχεται για να πάρει μαζί της

ό,τι δεν σας άφηνε να αναπνεύσετε."

Διάλογος

Καλλιτέχνης:

- Τυφώνα...

Σε έλεγαν τέρας.

Γιο της Γαίας, γεννημένο από τη σκοτεινή της οργή.

Με εκατό κεφάλια,

φλόγες στα μάτια

και φωνές που έμοιαζαν με θηρία.

Γιατί ήρθες να πολεμήσεις τον Δία;

Τυφώνας:

- Γιατί εκείνος φοβήθηκε τη δύναμή μου.

Καλλιτέχνης:

- Ήθελες τον θρόνο του Ολύμπου;

Τυφώνας:

- Όχι.

Ήθελα να του θυμίσω

πως κανένας ουρανός

δεν μπορεί να κυβερνά για πάντα

τη γη που τον γέννησε.

Ο Δίας ήταν κεραυνός.

Εγώ ήμουν σεισμός.

Εκείνος χτυπούσε από ψηλά.

Εγώ σηκωνόμουν από κάτω.

Καλλιτέχνης:

- Μα γιατί τόσα κεφάλια;

Τυφώνας:

- Γιατί ένα μόνο κεφάλι

δεν χωράει όλα όσα κουβαλά ο άνθρωπος.

Ένα κεφάλι θυμώνει.

Ένα φοβάται.

Ένα ζηλεύει.

Ένα αγαπά.

Ένα μισεί.

Ένα θέλει να φύγει.

Κι ένα άλλο

φωνάζει πως όλα είναι καλά.

Εσείς τα λέτε αντιφάσεις.

Εγώ τα λέω ανθρώπινη φύση.

Καλλιτέχνης:

- Τα φίδια που έβγαιναν από το σώμα σου;

Τυφώνας:

- Ό,τι ο άνθρωπος δεν τολμά να πει

γίνεται φίδι.

Σέρνεται μέσα του.

Μεγαλώνει στη σιωπή.

Και κάποια στιγμή

δαγκώνει.

Καλλιτέχνης:

- Ο Δίας σε νίκησε.

Τυφώνας:

- Νίκησε το σώμα μου.

Όχι αυτό που εκπροσωπώ.

Γιατί δε μπορείς να σκοτώσεις το Χάος

σκοτώνοντας ένα "τέρας".

Το Χάος επιστρέφει

κάθε φορά που ο άνθρωπος

χάνει το μέτρο.

Καλλιτέχνης:

- Άρα είσαι το Χάος;

Τυφώνας:

- Όχι.

Είμαι αυτό που συμβαίνει

όταν το Χάος που έκρυψες

αρνείται πια να μείνει κρυφό.

Καλλιτέχνης:

- Γιατί καταστρέφεις;

Τυφώνας:

- Δε καταστρέφω τα πάντα.

Καταστρέφω ό,τι νόμιζε

πως θα μείνει όρθιο για πάντα.

Τείχη.

Εξουσίες.

Βεβαιότητες.

Ψεύτικες εικόνες.

Εγώ δεν ρωτώ

αν είσαι έτοιμος να αλλάξεις.

Σε αλλάζω.

Καλλιτέχνης:

- Αυτό όμως είναι βία.

Τυφώνας:

- Μερικές φορές.

Μα υπάρχει και μια άλλη βία,

πιο αθόρυβη.

Εκείνη που ασκεί ο άνθρωπος

στον ίδιο του τον εαυτό

κάθε μέρα που ζει

ενάντια σε αυτό που πραγματικά είναι.

Αυτή δεν κάνει θόρυβο.

Μέχρι να γίνει καταιγίδα.

Καλλιτέχνης:

-Τότε ο Τυφώνας βρίσκεται μέσα μας;

Τυφώνας:

-Πού αλλού θα μπορούσε να βρίσκεται;

Κάθε άνθρωπος έχει

μια ήσυχη θάλασσα

και από κάτω της

έναν Τυφώνα.

Το θέμα δεν είναι

να τον σκοτώσεις.

Είναι να μάθεις

να τον ακούς πριν ξεσπάσει.

Καλλιτέχνης:

- Πώς γίνεται αυτό;

Τυφώνας:

- Κατέβα μέσα σου.

Εκεί που φοβάσαι.

Εκεί που ντρέπεσαι.

Εκεί που θυμώνεις.

Εκεί που κρύβεις

αυτό που δεν θέλεις να γνωρίζεις.

Μη με πολεμήσεις.

Γνώρισέ με.

Καλλιτέχνης:

- Αν σε γνωρίσω

και φοβηθώ αυτό που θα δω;

Τυφώνας:

- Τότε θα έχεις κάνει

το πρώτο βήμα προς την ελευθερία.

Γιατί ο άνθρωπος

δεν γίνεται ελεύθερος

όταν εξαφανίζει τα σκοτάδια του.

Γίνεται ελεύθερος

όταν παύει να κυβερνάται

κρυφά από αυτά.

Καλλιτέχνης:

- Ο Δίας;

Τυφώνας:

- Ο Δίας φοβήθηκε

πως θα χάσει τον ουρανό.

Ο άνθρωπος φοβάται

πως θα χάσει τον έλεγχο.

Κι όμως...

μερικές φορές

πρέπει να χάσεις τον έλεγχο

για να βρεις τον εαυτό σου.

(Ο αέρας δυναμώνει. Οι φλόγες τρεμοπαίζουν.)

Καλλιτέχνης:

- Τυφώνα...

αν μπορούσες να αφήσεις

μία μόνο λέξη στους ανθρώπους,

ποια θα ήταν;

Τυφώνας:

- Μη φοβάστε την καταιγίδα.

Καλλιτέχνης:

-:Γιατί;

Τυφώνας:

- Γιατί η καταιγίδα

δεν έρχεται πάντα για να σας καταστρέψει.

Μερικές φορές

έρχεται για να πάρει μαζί της

ό,τι δεν σας άφηνε

να αναπνεύσετε.

(σιωπή)

Τυφώνας:

- Να θυμάσαι, Καλλιτέχνη...

Το μεγαλύτερο τέρας

δεν είναι αυτό που σηκώνεται μέσα στην καταιγίδα.

Είναι αυτό που ο άνθρωπος

κρατά ήσυχο μέσα του

μέχρι να γίνει καταιγίδα.