"Spirare est resistere", 2025

Υλικά:

Polychromos Faber Castell και μελάνι σε χαρτί σχεδίου.

Διάσταση:

28 Χ 36 cm

Περιγραφή:

Spirare est resistere.

(Το να αναπνέεις είναι να αντιστέκεσαι.)

Ο Άνθρωπος αναδύεται μέσα από μια πυκνή, σκοτεινή μάζα νερού, σε μια οριακή στιγμή ανάμεσα στη ζωή και την απώλεια. Το στόμα ανοιχτό δεν δηλώνει κραυγή, δηλώνει ανάγκη, την πρωταρχική ανάγκη της αναπνοής, της ηρεμίας. Δεν πρόκειται για θάνατο, αλλά για μια ύστατη πράξη αντίστασης.

In tenebris, spiritus manet.

(Μέσα στο σκοτάδι, το πνεύμα παραμένει.)

Το νερό, σχεδόν μονολιθικό και βαρύ, λειτουργεί συμβολικά ως βάρος. Μνήμη, τραύμα, κοινωνική πίεση ή εσωτερική εξάντληση υφαίνουν τη στιγμή. Οι οριζόντιες κυματιστές γραμμές δημιουργούν μια αίσθηση ακινησίας και ατέρμονης επανάληψης, σαν τον χρόνο που δεν κυλά αλλά επιμένει παγωμένος. Μέσα σε αυτό το ακινητοποιημένο σύμπαν, το πρόσωπο είναι το μόνο στοιχείο που διασπά τη σιωπή.

Non mergor, sed resto.

(Δεν βυθίζομαι, παραμένω.)

Το Φως που αγγίζει προσεκτικά το μέτωπο και τα χαρακτηριστικά του προσώπου δεν είναι λυτρωτικό, είναι εύθραυστο. Υπαινίσσεται ότι η ελπίδα δεν είναι δεδομένη αλλά κατακτητέα.

Το έργο μιλά για την ανθρώπινη ύπαρξη όταν βρίσκεται στο όριο, εκεί όπου η σιωπή γίνεται κραυγή χωρίς ήχο και η επιβίωση γίνεται πράξη συνείδησης.

Μερικές φορές η ύπαρξη δεν ζητά σωτηρία.

Ζητά μόνο μια ανάσα.

...και συνεχίζει να αγωνίζεται σα σκληροτραχηλος καταδρομέας