" Ηρα ", 2025

Υλικά:
Μελάνι σε χαρτί A3. Pointillism
0.2, 0.5, 10 Sakura ink Pigma micron

Περιγραφή:

Διάλογος:

Καλλιτέχνης:
- Κυρά του Ολύμπου, σε κάλεσα στο χαρτί, να σταθείς ενώπιόν μου. Μα σε φόρεσα με σιωπή, με σημάδια κρυφά. Γιατί ήρθες;

Ήρα:
- Δεν με κάλεσες εσύ, εγώ σε διάλεξα. Δεν κατοικώ στις κραυγές, αλλά στα σύμβολα που σβήνονται στο σκοτάδι. Στο πέπλο μου έκρυψες το παγώνι, στο χέρι μου το σκήπτρο δεν είναι όπλο αλλά άξονας ισορροπίας.

Καλλιτέχνης:
- Και γιατί τα θέλησες κρυμμένα; Γιατί όχι φανερά, να τα δουν όλοι;

Ήρα:
- Γιατί η εξουσία μου δεν είναι επίδειξη, είναι παρουσία. Ο στέφανος που δε φαίνεται, στεφανώνει πιο βαθιά. Το παγώνι που μοιάζει σκιά, βλέπει χωρίς να το προσέχουν. Το σκήπτρο, κάθετο σα σιωπή, στηρίζει τον κόσμο που νομίζεις εσύ εύθραυστο μα δεν είναι.

Καλλιτέχνης:
- Τότε το έργο μου δεν είναι παρά καθρέφτης σου κι εγώ απλός μεσολαβητής.

Ήρα:
- Είσαι ο καλλιτέχνης που κρατά το μυστήριο ζωντανό. Μα να θυμάσαι τούτο: η Τέχνη που δεν αφήνει χώρο για το άρρητο, δεν είναι ιερή. Όπως κι εγώ, έτσι κι εσύ, μην φανερώνεις, μονάχα να υπαινίσσεσαι.

Καλλιτέχνης:
- Κυρά των θεών, με βλέπεις άξιο να σε φανερώσω έτσι;

Ήρα:
- Δεν με φανέρωσες, με έκρυψες με σοφία. Και αυτή είναι η αληθινή φανέρωση.

Καλλιτέχνης:
- Θεά Ήρα μου μιλάς για ανθρώπων σοφία. Στέκεσαι ήρεμη και σοβαρή με το σκήπτρο στο χέρι. Είναι όπλο εξουσίας ή άξονας σοφίας;

Ήρα:
- Ούτε όπλο μήτε στολίδι. Είναι η κάθετη γραμμή που ενώνει τον Ουρανό με τη Γη. Όποιος κρατά το σκήπτρο πρέπει να θυμάται ότι δεν ανήκει σε αυτόν η δύναμη, αλλά στη Δικαιοσύνη που υπηρετεί.

Καλλιτέχνης:
- Και η κορώνα σου, λάμπει βαριά στο μέτωπό σου. Σε ποιον ανήκει αλήθεια αυτό το βάρος;

Ήρα:
- Η κορώνα δεν είναι στολίδι εξουσίας, αλλά δοκιμασία ψυχής. Όποιος φορέσει κορώνα δίχως σοφία θα λυγίσει. Μόνον εκείνος που γνωρίζει τον εαυτό του μπορεί να τη φέρει χωρίς να συντριβεί.

Καλλιτέχνης:
- Βλέπω πίσω σου το παγώνι με τα αμέτρητα μάτια. Τι φυλάει, τι κοιτάζει;

Ήρα:
- Δεν φυλάει. Βλέπει. Παρατηρεί. Τα μάτια του είναι οι οπτικές όλου του κόσμου. Η αλήθεια δεν είναι ένα βλέμμα, είναι πολλαπλά. Ο άνθρωπος που βλέπει μόνο από μία οπτική παραμένει μισός. Τα μάτια στην ουρά του είναι του Άργους, του πανόπτη γίγαντα. Όταν ο Άνθρωπος βλέπει με χίλια μάτια, με διαφορετικές οπτικές, τότε γίνεται γίγαντας γιατί βλέπει την Αλήθεια.

Καλλιτέχνης:
- Και όμως, το βλέμμα σου παραμένει γαλήνιο, χωρίς ταραχή. Τα μάτια σου παραμένουν κλειστά. Πώς κατορθώνεται αυτό;

Ήρα:
- Η γαλήνη γεννιέται όταν η δύναμη και η δικαιοσύνη συμβαδίζουν. Όταν η εξουσία δεν είναι αυτοσκοπός αλλά υπηρεσία. Αυτός που αναζητά την εσωτερική του κορώνα, που στέκεται όρθιος κρατώντας το σκήπτρο της ακεραιότητας και βλέπει τον κόσμο με μάτια πολλαπλά, τότε και μόνο τότε μπορεί να σταθεί αληθινά βασιλεύς του εαυτού του.

Τα μάτια μου είναι κλειστά γιατί το Θείο βλέπει τον κόσμο των ορατών και αοράτων που ούτε μπορείς να φανταστείς γιατί αν μπορούσες δεν θα ήσουν δυνατός να διαχειριστείς...βλέπει απευθείας στην ψυχή και βλέπει ψέματα και αλήθειες.

Καλλιτέχνης:
- Θεά Ήρα, ποια είναι η αλήθεια που θα ήθελες να αφήσεις σε μένα, έναν θνητό καλλιτέχνη που προσπαθεί να σε αποδώσει με γραμμές και κόκκους;

Ήρα:
- Να θυμάσαι τούτο: κάθε μορφή που χαράζεις δεν είναι μόνο εικόνα, είναι καθρέφτης ψυχής. Το έργο σου δεν μιλά για μένα, αλλά για την αλήθεια που εσύ ο ίδιος αναζητάς.

Το σκήπτρο που ζωγράφισες είναι η πειθαρχία σου. Η κορώνα μου είναι η ευθύνη σου να φωτίζεις και όχι να τυφλώνεις. Το παγώνι μου είναι η πολυφωνία των κόσμων που κουβαλάς μέσα σου.

Και το πρόσωπό μου, γαλήνιο και σοβαρό, είναι το δικό σου πρόσωπο όταν κοιτάς πέρα από την ύλη, μέσα στην αιωνιότητα.

Καλλιτέχνης:
- Και ποια είναι η ουσία αυτής της αιωνιότητας;

Ήρα:
- Όλα τα σύμβολα, ακόμη και τα πιο κρυμμένα, δεν είναι έξω αλλά ΜΈΣΑ σου. Ο καλλιτέχνης που βρίσκει τη Θεά, βρίσκει τη θέση του, βρίσκει τον ίδιο του τον ΕΑΥΤΌ. Αυτή είναι η ΜΌΝΗ ΑΛΗΘΙΝΉ βασιλεία.

...

As above, so below... As within, so without,... As the universe, so the soul... Κάποιος, κάποτε είπε...