" Ήφαιστος ", 2026

Υλικά - Τεχνική:

Μελάνι Sakura ink σε χαρτί Α3

Pointillism and scribbling

Περιγραφή:

Διάλογος:

Καλλιτέχνης:

- Ήφαιστε, σε κάλεσα όχι για να μου φτιάξεις όπλα,

ούτε κοσμήματα για θεούς.

Σε κάλεσα γιατί ο Άνθρωπος πονά ακόμη από το σχίσιμο του Δία.

Γιατί ψάχνει το άλλο του μισό έξω,

ενώ καίγεται μέσα του.

Ήφαιστος:

(γελάει τραχιά, ακουμπώντας τα φυσερά)

- Πάλι τα ίδια, ε;

Πάντα έτσι είστε εσείς οι άνθρωποι.

Σας έκοψαν στα δύο

κι από τότε νομίζετε πως η Αγάπη είναι ράμμα.

Όχι.

Η Αγάπη είναι φωτιά.

Κι εγώ, φίλε μου,

δεν ράβω.

Σφυρηλατώ.

Καλλιτέχνης:

- Λένε πως στο Συμπόσιο ειπώθηκε

ότι κάποτε ήμασταν ολόκληροι

κι ο Δίας μας έσχισε από φόβο.

Κι από τότε ο Έρωτας είναι αναζήτηση.

Ήφαιστος:

- Λάθος το ακούς.

Ο Έρωτας είναι έλλειψη, πείνα, ανησυχία.

Τρέχει πίσω από ό,τι δεν έχει.

Η Αγάπη, όμως;

Δεν ψάχνει.

Καίει.

(ανάβει τη φωτιά)

Έλα εδώ.

Δες το σίδερο.

Όσο είναι κρύο, σπάει.

Όσο φοβάται, σκουριάζει.

Μόνο όταν μπει στη φωτιά

δέχεται να αλλάξει μορφή.

Καλλιτέχνης:

- Η φωτιά…είναι πόνος;

Ήφαιστος:

- Η φωτιά είναι Αγάπη.

Και η Αγάπη δε χαϊδεύει.

Λιώνει.

Αφαιρεί το περιττό.

Αφήνει τον πυρήνα.

Καλλιτέχνης:

- Και το σίδερο;

Ήφαιστος:

- Το σίδερο είσαι εσύ.

Σκληρό, ψυχρό, άμορφο.

Μα όταν βρει τη φωτιά μέσα του,

όχι απ’ έξω,

τότε μαλακώνει χωρίς να χάνει τη δύναμή του.

Τότε γεννιέται η Ανδρεία,

όχι ως βία,

αλλά ως παραμονή στον πόνο.

Η Ακεραιότητα,

όχι ως τελειότητα,

αλλά ως αλήθεια.

Η Αντοχή,

η Απλότητα,

η Αξία.

Καλλιτέχνης:

- Κι ο Προμηθέας;

Γιατί τιμωρήθηκε;

Ήφαιστος:

(σκυθρωπός)

- Γιατί τόλμησε να πει την αλήθεια.

Όχι ότι η φωτιά ανήκει στους θεούς, αλλά ότι ο Θεός είναι η φωτιά.

Και ότι δεν κατεβαίνει από τον ουρανό.

Αναδύεται από μέσα σας.

Αυτό δεν συγχωρείται εύκολα.

Γιατί αν ο άνθρωπος βρει τον Θεό μέσα του,

δεν χρειάζεται μεσάζοντες.

Και τότε…

χάνονται τα υλικά,

οι θυσίες,

οι φόβοι.

Χάνεται η εξουσία των λίγων

πάνω στην πίστη των πολλών.

Καλλιτέχνης:

- Άρα δεν έσμιξες ποτέ πραγματικά τα μισά;

Ήφαιστος:

- Τα μισά ενώνονται μόνο όταν

ο καθένας γίνει πρώτα ολόκληρος.

Κι αυτό δεν το κάνω εγώ.

Το κάνει η φωτιά που δέχεσαι

να ανάψεις μέσα σου.

(σβήνει τα φυσερά)

Θυμήσου:

Δεν είσαι σπασμένος.

Είσαι ακατέργαστος.

Κι όταν βρεις την Αγάπη μέσα σου, εκεί που καίει το εσωτερικό Φως, τότε δεν ζητάς σωτηρία.

Γίνεσαι άνθρωπος.

Καλλιτέχνης:

- Μέσα μας…

Ήφαιστος:

(νεύει)

- Μέσα σας.

Εκεί που γεννιέται η Ανδρεία,

η Ανθρωπιά,

η Αντοχή.

Εκεί που το σίδερο θυμάται

ότι μπορεί να γίνει εργαλείο

κι όχι αλυσίδα.

Οι θεοί φοβούνται

όχι τον άνθρωπο που πιστεύει,

αλλά τον άνθρωπο που αγαπά συνειδητά.

Καλλιτέχνης:

- Κι ο Δίας;

Ήφαιστος:

- Ο Δίας κυβερνά τον φόβο.

Η Αγάπη δεν κυβερνάται.

(σκύβει πιο κοντά στη φωτιά, χαμηλώνει τη φωνή)

Άκου τώρα…

αλλά μην το πεις δυνατά.

Ο Θεός δεν είναι στον ουρανό.

Είναι στη στιγμή που αντέχεις χωρίς να σκληραίνεις.

Στη στιγμή που αγαπάς χωρίς να κατέχεις.

Στη στιγμή που στέκεσαι ολόκληρος

χωρίς να ψάχνεις το άλλο σου μισό.

Όταν βρεις αυτή τη φωτιά μέσα σου,

κανένας κεραυνός δεν σε αγγίζει.

Καλλιτέχνης:

- Κι αν ρωτήσουν πού χάθηκε η εξουσία τους;

Ήφαιστος:

(σβήνει τα φυσερά, η φωτιά μένει)

- Μην απαντήσεις.

Άναψε φως.

Καλλιτέχνης:

- Τι θα ήθελες να μεταφέρεις στους θνητούς;

Ήφαιστος: (καθώς απομακρύνεται στο ημίφως του εργαστηρίου του, ανάμεσα σε καπνούς και μικρές φλόγες - ακούγεται μόνο η φωνή του...)

...

- Τα Αληθινά διαμάντια, αυτά που λάμπουν και χαρίζουν Φως μέσα στα σκοτάδια, είναι εκείνα που γεννιούνται στα έγκατα της Γης, εκεί που έχω το κρυφό μου εργαστήρι. Τα Αληθινά διαμάντια γεννιούνται υπό τρομακτική πίεση και θερμοκρασία, ασύλληπτες για εσάς του θνητούς, συνθήκες. Όποιος όμως από εσάς τα βρει τότε θα έχει το Φως, αιώνια μέσα του. Μέσα σας είναι τα Αληθινά διαμάντια... μένει να τα σμιλεύσετε.

Εσείς φτιάχνετε τα κοσμήματα των Θεών!

Όχι εγώ!

(Χαμογελάει!)