" Αμφιτρίτη ", 2026

Υλικά - Τεχνική:

Κονδυλισμος. Sakura Pigma micron fineliners σε χαρτί Α3

Περιγραφή:

"Η θάλασσα θυμάται"

Καλλιτέχνης:

- Αμφιτρίτη...

Οι άνθρωποι λένε πως η θάλασσα τα παίρνει όλα.

Είναι αλήθεια;

Αμφιτρίτη:

- Όχι.

Η θάλασσα δε παίρνει.

Φυλάει.

Θυμάται.

Μια μέρα...

επιστρέφει.

Καλλιτέχνης:

- Τότε γιατί σήμερα επιστρέφει πλαστικό αντί για κοχύλια;

Αμφιτρίτη:

- Γιατί αυτό της δώσατε.

Οι πρόγονοί σας μου άφηναν προσευχές.

Εσείς...

μου αφήνετε σκουπίδια.

Καλλιτέχνης:

- Πονάει η θάλασσα;

Αμφιτρίτη:

- Όχι όπως οι άνθρωποι.

Πονά όταν σωπαίνουν τα δελφίνια.

Όταν οι χελώνες μπερδεύουν το πλαστικό με ζωή.

Όταν τα ψάρια τρέφουν τα μικρά τους με τον θάνατο.

Καλλιτέχνης:

- Ο Ποσειδώνας;

Δεν οργίζεται;

Αμφιτρίτη:

- Η οργή σηκώνει κύματα.

Η θλίψη...

βουβαίνει τη θάλασσα.

Καλλιτέχνης:

- Πώς φτάσαμε ως εδώ;

Αμφιτρίτη:

- Ο άνθρωπος έμαθε να κατακτά τη φύση.

Ξέχασε όμως ότι είναι μέρος της.

Κανείς δε νικά τη μητέρα του.

Καλλιτέχνης:

- Μπορεί ακόμη να σωθεί;

Αμφιτρίτη:

- Η θάλασσα συγχωρεί εύκολα.

Δεν ξεχνά όμως.

Κάθε πλαστικό μπουκάλι.

Κάθε δίχτυ.

Κάθε σακούλα.

Γράφουν τη βιογραφία του πολιτισμού σας.

Καλλιτέχνης:

- Τι θα έλεγες στα παιδιά μας;

Αμφιτρίτη:

- Να μάθουν να αγαπούν τη θάλασσα πριν μάθουν να την εκμεταλλεύονται.

Να σκύβουν να μαζεύουν ένα σκουπίδι χωρίς να περιμένουν χειροκρότημα.

Να θυμούνται ότι κάθε σταγόνα είναι αρχαιότερη από τον άνθρωπο.

Καλλιτέχνης:

- Σε εμάς;

Τι αφήνεις ως τελευταία συμβουλή;

Αμφιτρίτη:

- Μη με σώσετε για χάρη μου.

Σώστε με για χάρη σας.

Γιατί όταν πεθάνει η θάλασσα,

δεν θα έχει πεθάνει ένας θεός.

Θα έχει αρχίσει να πεθαίνει ο άνθρωπος.

Καλλιτέχνης:

- Κι αν μια μέρα οι θάλασσες γίνουν ξανά καθαρές;

Αμφιτρίτη:

- Τότε...

δε θα σημαίνει ότι καθάρισε το νερό.

Θα σημαίνει ότι καθάρισε η συνείδησή σας.

Καλλιτέχνης:

- Τι εννοείς;

Αμφιτρίτη:

- Μη ρωτάς τι απέγιναν τα ψάρια.

Ρώτα τι απέγινε ο άνθρωπος που έμαθε να πετά στη θάλασσα ό,τι δεν άντεχε να κρατήσει στην ψυχή του...